Φαλλοπλαστική

Ο όρος «φαλλοπλαστική» είναι πιο σωστό να αποδίδεται στην εκ νέου κατασκευή πέους όπως γίνεται στις περιπτώσεις αλλαγής φύλου από γυναίκα σε άντρα ή εν γένει στην πλήρη κατασκευή φαλλού σε άντρες  που έχουν υποστεί ακρωτηριασμό του πέους τους ή που έχουν μικροφαλλία (πέος <4 cm).

Εν τούτοις συχνά χρησιμοποιείται εννοώντας την επιμήκυνση πέους.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να γίνει αυτό, χειρουργικοί ή μη. Ο κάθε τρόπος έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του και ο κάθε ασθενής θα πρέπει να συμβουλευθεί τον ειδικό ώστε να επιλέξει τον καλύτερο για την περίπτωση του.

 

 Μη χειρουργικοί τρόποι είναι αυτοί που πραγματοποιούνται με τη χρήση συσκευών. Οι συσκευές αυτές είναι δύο ειδών: οι συσκευές που ασκούν έλξη στο πέος μέσω σταθερής συγκράτησης του σε ένα δακτύλιο και αυτές που δημιουργούν γύρω από το πέος κενό που «έλκει» έτσι το πέος και παράλληλα αυξάνει και την αιμάτωση παθητικά.

Μια από αυτές τις συσκευές μελετήθηκε στο Ανδρολογικό Ιατρείο της Πανεπιστημιακής Ουρολογικής Κλινικής του Αττικού Νοσοκομείου και τα πρώτα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο 1st Mediterranean Congress on Human Sexuality and Reproduction (26-28/10/2012), Pafos, Cyprus.

Σε γενικές γραμμές είναι μέθοδοι που μπορεί να δώσουν κάποιος όφελος αλλά απαιτούν υπομονή, προσήλωση και πολύωρη καθημερινή ενασχόληση.

 

Οι χειρουργικές τεχνικές είναι αποτελεσματικές και έχουν το πλεονέκτημα της άμεσης βελτίωσης του μεγέθους του πέους. Η συνηθέστερη μέθοδος είναι η διατομή του κρεμαστήρα συνδέσμου του πέους, μια τεχνική ασφαλής που στην ουσία δεν αυξάνει το μέγεθος του πέους αλλά «μετακινεί» το πέος σε μια θέση λίγο πιο έξω κάνοντας το να προβάλλει περισσότερο και ως εκ τούτου να φαίνεται μεγαλύτερο.

Αυτό επιτυγχάνεται γιατί ένα μεγάλο μέρος του πέους βρίσκεται μέσα στο σώμα και αξιοποιώντας με την κατάλληλη τεχνική αυτό το γεγονός μπορούμε να προσφέρουμε ένα μεγαλύτερο πέος στον ασθενή.

 

Έχουν αναπτυχθεί και τεχνικές που πραγματοποιούν πραγματική αύξηση του σώματος του πέους. Στις περιπτώσεις αυτές το σώμα του πέους διατέμνεται με διάφορες τεχνικές (κυκλοτερώς ή την sliding τεχνική) και τοποθετείται ένα μόσχευμα στο σημείο διατομής.

Το όφελος είναι ανάλογο του μεγέθους του μοσχεύματος που μπορεί να είναι 3-4 cm πραγματικής αύξησης. Το μεγάλο μειονέκτημα είναι ότι αυτή η τεχνική έχει υψηλό κίνδυνο στυτικής δυσλειτουργίας μετεγχειρητικά. Έτσι συνιστάται κυρίως σε ασθενείς που έχουν ήδη πρόβλημα στύσης και πρόκειται να υποβληθούν σε ταυτόχρονη τοποθέτησης πεϊκής πρόθεσης.

 

Πόσο μπορεί να κερδίσει κανείς;

Η συνήθης μέση αύξηση είναι 1-2 cm. Κάποιοι ασθενείς θα κερδίσουν περισσότερο, μπορεί και 4 cm ανάλογα με την περίπτωση και τις ιδιαιτερότητες  κάθε ασθενή. Έτσι για παράδειγμα αν σε κάποιο ασθενή υπάρχει περίσσεια λίπους στη βουβωνική χώρα, η αφαίρεση του θα προσδώσει περισσότερο μήκος στο πέος. Στις παρακάτω εικόνες φαίνεται η διαφορά με την αρχική κατάσταση (εικ. 1) και την μετεγχειρητική (εικ.2).

Εικ. 1. Προεγχειρητική εικόνα. Μέγεθος πέους 5 cm.

 

Εικ. 2. Μετεγχειρητική εικόνα, ένα μήνα μετά. Μέγεθος πέoυς >7 cm. Διακρίνεται οριακά η τομή.

  • Συνίσταται εντούτοις μετεγχειρητικά η χρήση των συσκευών που αναφέρουμε πιο πάνω για δύο λόγους. Πρώτον την αποτροπή  δημιουργίας συμφύσεων που τείνουν να επαναφέρουν το πέος στην προ του χειρουργείου κατάσταση
  • δεύτερον για να προστεθεί ακόμα περισσότερο μήκος στο τελικό αποτέλεσμα.

 

Η πιο ολοκληρωμένη λύση είναι η αύξηση και του πάχους με τη χρήση είτε λίπους είτε δερματικών μοσχευμάτων είτε scaffolds που προάγουν την τοπική ανάπτυξη των ιστών του πέους επιφέροντας αύξηση του μεγέθους. Η κάθε μέθοδος έχει τα υπέρ και τα κατά και ο κάθε ασθενής θα πρέπει να τα κουβεντιάσει διεξοδικά με το ιατρό του.

Το μέσο κέρδος είναι περίπου 2 cm αν και το άμεσο μετεγχειρητικό είναι μεγαλύτερο και μπορεί να ξεπεράσει τα 3cm. Αυτή η διαφορά οφείλεται σε μια προοδευτική απορρόφηση που συμβαίνει ως ένα βαθμό. Μπορεί κανείς μετά βέβαια να ξαναπροσθέσει λίπος το οποίο συνήθως διατηρείται.

 

Η αύξηση του μεγέθους του πέους είναι εφικτή και μπορεί να γίνει με ασφάλεια εφόσον ο ασθενής ενημερωθεί επαρκώς και αντιληφθεί τις δυνατότητες που έχει το πέος του.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μην έχει ψευδαισθήσεις και αυταπάτες γιατί μπορεί να καταλήξει μετά στο παράδοξο να έχει επιτευχθεί αύξηση του μεγέθους και ο ασθενής αντί ικανοποίησης να νιώθει απογοήτευση γιατί οι προσδοκίες του ήταν μη ρεαλιστικές και φυσικά δεν ικανοποιήθηκαν.